هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه بیانگر عشق عمیق و اشتیاق به دیدار معشوق است. شاعر از زیبایی و تأثیر معشوق بر جهان و عاشقان سخن میگوید و از عشق به عنوان دریایی بیکران یاد میکند که در برابر آن، همه چیز کوچک است. همچنین، اشارههایی به طبیعت و عناصری مانند کوه، ابر، و رودخانهها دارد که نماد اشک و اندوه عاشق هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک ادبی و عاطفی بالاتری دارند.
شماره ۱۳۴ - عشق داریم بدیدار تو ایجان بهوس
عشق داریم بدیدار تو ایجان بهوس
نکنم از غم دیدار تو جاویدان بس ۱
مردم دیده عشاق تو را می بینم
روشن است از مه رخسار تو چشم همه کس ۲
عشق دریاست بر او هر دو جهان کف باشد
جان ما بحر محیط است و تن خاک چو خس ۳
روی از آینه هر دو جهان است ایدل
دم فروبند و در آئینه نگهدار نفس ۴
بسکه کوهی بهوای تو بگرید چون ابر
رود از دیده او دجله جیحون و ارس ۵
نکنم از غم دیدار تو جاویدان بس ۱
مردم دیده عشاق تو را می بینم
روشن است از مه رخسار تو چشم همه کس ۲
عشق دریاست بر او هر دو جهان کف باشد
جان ما بحر محیط است و تن خاک چو خس ۳
روی از آینه هر دو جهان است ایدل
دم فروبند و در آئینه نگهدار نفس ۴
بسکه کوهی بهوای تو بگرید چون ابر
رود از دیده او دجله جیحون و ارس ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - نیست جز ذات خدا پیدا و پنهان هیچکس
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - تا شدم از آه دل در عشق او آتش نفس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.