خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عاشقانه بیانگر عشق عمیق و اشتیاق به دیدار معشوق است. شاعر از زیبایی و تأثیر معشوق بر جهان و عاشقان سخن میگوید و از عشق به عنوان دریایی بیکران یاد میکند که در برابر آن، همه چیز کوچک است. همچنین، اشارههایی به طبیعت و عناصری مانند کوه، ابر، و رودخانهها دارد که نماد اشک و اندوه عاشق هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک ادبی و عاطفی بالاتری دارند.
شماره ۱۳۴ - عشق داریم بدیدار تو ایجان بهوس
عشق داریم بدیدار تو ایجان بهوس
نکنم از غم دیدار تو جاویدان بس ۱
مردم دیده عشاق تو را می بینم
روشن است از مه رخسار تو چشم همه کس ۲
عشق دریاست بر او هر دو جهان کف باشد
جان ما بحر محیط است و تن خاک چو خس ۳
روی از آینه هر دو جهان است ایدل
دم فروبند و در آئینه نگهدار نفس ۴
بسکه کوهی بهوای تو بگرید چون ابر
رود از دیده او دجله جیحون و ارس ۵
نکنم از غم دیدار تو جاویدان بس ۱
مردم دیده عشاق تو را می بینم
روشن است از مه رخسار تو چشم همه کس ۲
عشق دریاست بر او هر دو جهان کف باشد
جان ما بحر محیط است و تن خاک چو خس ۳
روی از آینه هر دو جهان است ایدل
دم فروبند و در آئینه نگهدار نفس ۴
بسکه کوهی بهوای تو بگرید چون ابر
رود از دیده او دجله جیحون و ارس ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - نیست جز ذات خدا پیدا و پنهان هیچکس
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - تا شدم از آه دل در عشق او آتش نفس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.