خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و جذابیتهای او سخن میگوید و همچنین به مفاهیم روحانی و عرفانی مانند مشاهده صفات الهی در معشوق اشاره میکند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۰ - ما نگردیم ز سودای پریرویان بس
ما نگردیم ز سودای پریرویان بس
نکند دل ز تمنای رخ جانان بس ۱
بلبل روح مرا در چمن باغ جنان
روی او نسترن و خط خوش ریحان بس ۲
عندلیب سحری گریه کنان میگوید
که دلم را بسحرگاه گل خندان بس ۳
تا به بیند همه اسماء و صفات خود را
پیش دیدار خداوند دل انسان بس ۴
نکند دل ز تمنای رخ جانان بس ۱
بلبل روح مرا در چمن باغ جنان
روی او نسترن و خط خوش ریحان بس ۲
عندلیب سحری گریه کنان میگوید
که دلم را بسحرگاه گل خندان بس ۳
تا به بیند همه اسماء و صفات خود را
پیش دیدار خداوند دل انسان بس ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - چون تو میدانی ز درد ما مپرس
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - جان که شد دیوانه دل تدبیر باید کردنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
