هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و جذابیتهای او سخن میگوید و همچنین به مفاهیم روحانی و عرفانی مانند مشاهده صفات الهی در معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۰ - ما نگردیم ز سودای پریرویان بس
ما نگردیم ز سودای پریرویان بس
نکند دل ز تمنای رخ جانان بس ۱
بلبل روح مرا در چمن باغ جنان
روی او نسترن و خط خوش ریحان بس ۲
عندلیب سحری گریه کنان میگوید
که دلم را بسحرگاه گل خندان بس ۳
تا به بیند همه اسماء و صفات خود را
پیش دیدار خداوند دل انسان بس ۴
نکند دل ز تمنای رخ جانان بس ۱
بلبل روح مرا در چمن باغ جنان
روی او نسترن و خط خوش ریحان بس ۲
عندلیب سحری گریه کنان میگوید
که دلم را بسحرگاه گل خندان بس ۳
تا به بیند همه اسماء و صفات خود را
پیش دیدار خداوند دل انسان بس ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - چون تو میدانی ز درد ما مپرس
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - جان که شد دیوانه دل تدبیر باید کردنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
