هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نوشیدن باده به عنوان نمادی از وصال به حقیقت و اسرار الهی سخن میگوید. با استفاده از استعارههایی مانند باده، شمع، و شاهد، به مفاهیم روحانی و عرفانی اشاره میکند. در پایان، پیامی درباره وحدت وجود و لطف الهی دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه داشته باشد.
شماره ۲۲۵ - باده را نشأیست روحانی
باده را نشأیست روحانی
جرعه ای نوش کن که تادانی
باده و شمع و شاهد و مجلس
هست اسرار سر ربانی
نوش کن جرعه ای بیخود شو
تا نه خیزد به پیش حیرانی
ساقی مست حضرت عزت
میدهد باده های سبحانی
شمع و نقل و شراب و شاهد داد
هست این جمله را اگر دانی
شمع خود را بسوخت در مجلس
خواند پروانه را به مهمانی
گفت کوهی که عینها مائیم
دیدم او را بشکل انسانی
جرعه ای نوش کن که تادانی
باده و شمع و شاهد و مجلس
هست اسرار سر ربانی
نوش کن جرعه ای بیخود شو
تا نه خیزد به پیش حیرانی
ساقی مست حضرت عزت
میدهد باده های سبحانی
شمع و نقل و شراب و شاهد داد
هست این جمله را اگر دانی
شمع خود را بسوخت در مجلس
خواند پروانه را به مهمانی
گفت کوهی که عینها مائیم
دیدم او را بشکل انسانی
۱۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - زلف را تا بر مه رو در نقاب انداختی
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - گفت رحمان با حمد عربی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
