خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دل‌باختگی خود سخن می‌گوید. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود می‌نویسد و از عشق بی‌پاسخ و انتظار طولانی برای وصال شکایت می‌کند. شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و فداکاری استفاده شده‌اند.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند عشق بی‌پاسخ و انتظار طولانی ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

دیده در آینه گویا خط وخال خود را
که نداند چومن دلشده حال خود را

زآن مرا کردچنین عاشق ورسوای جهان
خواست تا جلوه دهد حسن جمال خودرا

شمع رخسار به هر جا که فروزد مه من
دل چو پروانه بسوزد پر وبال خود را

سزد از حسن اگر دعوی یکتائی کرد
جز درآیینه ندیده است مثال خود را

نشودتا که هلال اول هر ماه پدید
به مه یک شبه بنمای هلال خود را

عمر بگذشت وبه دل ماند تمنای وصال
صرف کردیم به هجران مه وسال خود را

بی قراری چو بلنداقبال امشب ای دل
بازگو با من آشفته خیال خود را

«بلند اقبال»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir