هوش مصنوعی: شاعر در این متن به بیان عشق و وابستگی شدید خود به معشوق می‌پردازد و تأکید می‌کند که هیچ نعمت و لذتی در جهان، حتی فردوس برین، بدون معشوق برای او ارزشی ندارد. او از ابرو، گیسو، و بازوی معشوق به عنوان نمادهای جذابیت و قدرت یاد می‌کند و اظهار می‌دارد که تنها به معشوق و متعلقاتش نیاز دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'کنی همچون سگان' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۶ - پریشان در ازل کردی تو از گیسوی خود ما را

پریشان در ازل کردی تو از گیسوی خود ما را
خم ازغم چون کمان کردی تو از ابروی خود ما را ۱

به فردوس برین ما را دگر خواهش نمی آید
کنی همچون سگان گر پاسبان در کوی خود ما را ۲

به مشک عنبر سارا دگر حاجت نمی افتد
معطر گر کنی از بوی مشکین موی خود ما را ۳

دگر ما را نمی باشد تمنا هیچ بر کوثر
به جامی گر کنی سیراب از آب جوی خود ما را ۴

نداریم آرزو دیگر به وصل حور و غلمانی
شبی سازی اگر همراز وهم زانوی خودما را ۵

دل ما را زجا کندی به زور و قدرت بازو
تعالی الله چه ممنون کردی ازبازوی خود ما را ۶

بلند اقبال از آن گشتم بحمدالله والمنه
که ره دادی ز روی فضل و احسان سوی خود مارا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - توبرانی اگر ز درما را
گوهر بعدی:شماره ۷ - دیده در آینه گویا خط وخال خود را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.