شماره ۲۰ - نامه ای قاصد اگر آورد از دلبر ما

نامه ای قاصد اگر آورد از دلبر ما
زر چه باشد به نثار قدم او سر ما ۱

روزگاری است که هیچم خبری ازخود نیست
که نه دلبر بر ما باشد و نه دل بر ما ۲

من که عاجز شدم از نامه نوشتن بر دوست
شسته شد بسکه خط از گریه چشم تر ما ۳

هر شب از بس ز غم زلف سیاهش گریم
سرخ اطلس شده از خون جگر بستر ما ۴

روز و شب با غم عشق رخ اوخرسندم
پرورش کرده به غم چون دل غم پرور ما ۵

ناامید این قدر از بختم و مأیوس از یار
که گر آید به برم می نشود باور ما ۶

سوزم از آتش هجران و بلنداقبالم
گر به سویش ببرد باد ز خاکستر ما ۷