هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و وصال معشوق سخن می‌گوید و از درد هجران و آتش عشق می‌نالد. او زیبایی معشوق را با عناصر طبیعی مانند ماه و ستاره مقایسه می‌کند و از تأثیر عمیق عشق بر جان خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۴۹ - علی الصباح نظر بر رخ توفیروز است

علی الصباح نظر بر رخ توفیروز است
شب وصال توخوشتر ز روز نوروز است ۱

عجب مدار که سوزم چوشمع سر تا پای
که آتش غم عشق رخ توجان سوز است ۲

کمان و تیر چه حاجت تو را به روزشکار
کمانت ابرو ومژگانت تیر دلدوز است ۳

به پیش روی تو ماه چهارده از نور
چو پیش تابش مهر منیر یلدوز است ۴

مگوحکایت فردای محشر ای زاهد
که روز محشرم از هجر یار امروز است ۵

ستاره را به فلک سوزد ار بلند اقبال
عجب مکن که بسی آهش آتش افروز است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸ - دل در آن طره ی گره گیر است
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - زلف تو سرکش است و دل من مشوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.