هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و توصیفی، با استفاده از استعارههای زیبا مانند یاقوت، شکر، و زعفران، به توصیف معشوق و احساسات شاعر میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق مانند دهان، دندان، چشم و ابرو سخن میگوید و احساسات خود را با اشک و عشق بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۵۶ - لب لعل تویاقوت روان است
لب لعل تویاقوت روان است
کزواشکم چو یاقوت روان است ۱
نبینم چون دهانت درمیان هیچ
مگر وصف دهانت درمیان است ۲
به شکر خنده دندانت عیان شد
وجودی درعدم دیدم نهان است ۳
چو دیدم چشم وابروی توگفتم
که ترکی مست در دستش کمان است ۴
چه باک ار زرد رخ چون زعفرانم
که اشکم سرخ همچون ارغوان است ۵
چه پرسی حال دل ازمهر رویت
که این چون ماهتاب آن چون کتان است ۶
بلنداقبال جانش بر لب آمد
چو دورش از بر آن آرام جان است ۷
کزواشکم چو یاقوت روان است ۱
نبینم چون دهانت درمیان هیچ
مگر وصف دهانت درمیان است ۲
به شکر خنده دندانت عیان شد
وجودی درعدم دیدم نهان است ۳
چو دیدم چشم وابروی توگفتم
که ترکی مست در دستش کمان است ۴
چه باک ار زرد رخ چون زعفرانم
که اشکم سرخ همچون ارغوان است ۵
چه پرسی حال دل ازمهر رویت
که این چون ماهتاب آن چون کتان است ۶
بلنداقبال جانش بر لب آمد
چو دورش از بر آن آرام جان است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - این صنم کیست که غارتگر ایمان من است
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - هرچه را مینگرم عکس رخ یار من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.