هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند زلف معشوق و قربانی کردن دل و جان، به توصیف عشق و دلدادگی پرداخته است. شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق او بر جان خود سخن می‌گوید و گاهی این عشق را با مفاهیم مذهبی مانند قربانی کردن و ایمان آمیخته است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۶۷ - امشب اسماعیل شب را عیدقربان کرده است

امشب اسماعیل شب را عیدقربان کرده است
هر کسش از بس که قربانی دل وجان کرده است ۱

روی اوباشد کف موسی وزلف او عصاست
کز ره اعجاز او را شکل ثعبان کرده است ۲

گر نباشد زلف او عیسی ابن مریم از چه رو
خویش راهم خانه را با خورشید رخشان کرده است ۳

گر زلیخا بود یک یوسف به زندانش اسیر
یوسفی هست این که صد یوسف به زندان کرده است ۴

با دل وجان من آن کاری که این کافر کند
کافرم گاهی به کافر گر مسلمان کرده است ۵

نیستش ایمان و دین با اینکه از پیر وجوان
سال وماه عمر یغما دین وایمان کرده است ۶

قد چوسرووموچو سنبل لب چوغنچه روچوگل
بی نیازم امشب از سیر گلستان کرده است ۷

مر مرا دست وگریبان کرده است از زلف ورخ
روز وشب را چون به هم دست وگریبان کرده است ۸

با رگ آسایشم کاری که مژگانش کند
نشتر فولاد حاشاکی به شریان کرده است ۹

در ره جانان بلند اقبال قربان ساز جان
کامشب اسماعیل شب را عیدقربان کرده است ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۶ - از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - توچه خوردی که لبت این همه شیرین شده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.