شماره ۶۸ - توچه خوردی که لبت این همه شیرین شده است

توچه خوردی که لبت این همه شیرین شده است
گوئی اشعار مرا خوانده ای از این شده است ۱

همسری کرده مگر با لب تو چشم خروس
کز گنه تاج به فرقش چوتبرزین شده است ۲

از برمندل من پیش رخ وزلف وبرت
بی نیاز از گل واز سنبل ونسرین شده است ۳

از حنا کرده ای امروز سر انگشت خضاب
یا به خون دل ما دست تورنگین شده است ۴

زیر هر پیچ و خم زلف توچینی است ز مشک
به دو معنی شکن زلف تو پرچین شده است ۵

چوکبوتر دلم ار صید توگردد نه عجب
زآنکه مژگان تو چون چنگل شاهین شده است ۶

همه وصف تو دراشعار بلنداقبال است
که چنین گفته ی اوقابل تحسین شده است ۷