شماره ۶۹ - از سیه چشم توروزم سیه است

از سیه چشم توروزم سیه است
آفت جان ودل از یک نگه است ۱

گردچشمت ز پی غارت دل
مژه صف بسته چو شاه و سپه است ۲

نه چو بالای توسرو است به باغ
نه چو رخسار تو تابنده مه است ۳

در بر سرو نه کس دیده قبا
بر سر ماه نه گاهی کله است ۴

بر سر سرونه ماهی است تمام
بر رخ ماه نه زلف سیه است ۵

کی دهی ره به گدای چومنی
که گدای در توپادشه است ۶

این گنه به ز ثواب است مرا
گر نگه بر رخ خوبان گنه است ۷

گفتم ای دل به ره عشق مرو
زآنکه در هر قدمی چه به ره است ۸

گفت دیدم به زنخدانش چهی
که همی میل دلم سوی چه است ۹

گر چه از عشق بلند اقبالم
لیکن از چشم تو روزم سیه است ۱۰