شماره ۹۳ - دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت

دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت
تندوآهسته تر از باد سحر آمد ورفت ۱

زیست نمود دمی تاکه ببینم رخ او
چون خیالی که درآید به نظر آمد ورفت ۲

رفت واز رفتنش از دیده خون افشانم
سیل خوناب جگر تا به کمر آمد ورفت ۳

وه که خوب آمد وبد رفت چه خون ها که مرا
از غم دوری رویش به جگر آمد ورفت ۴

وعده می داد که ماند به برم تا به سحر
چه خطا دید که چون راهگذار آمدورفت ۵

بت من همچو قمر بود ولی کلبه من
نه فلک بود که مانند قمر آمد ورفت ۶

گفتم او رابنشین پیش بلند اقبالت
گفت منعمر توام عمر به سر آمدو رفت ۷