شماره ۱۱۶ - هر قطره خونی که ز چشم ترم افتد

هر قطره خونی که ز چشم ترم افتد
نقشی است که از لعل لب دلبرم افتد ۱

گر دست دهد روی و لب دوست تمنا
دیگر نه به فردوس و نه به کوثرم افتد ۲

مأیوسیم از بخت چنان است که گر یار
باشد به برم کافرم ار باورم افتد ۳

پیراهن صبری که به تن دوخته دارم
خواهم که چنان چاک زنم کز برم افتد ۴

از تیغ جفای توگر افتد سرم از تن
عشق تو و سودای تو کی از سرم افتد ۵

کاهد دل من همچو کتان دربرمهتاب
رویت چو به یاددل غم پرورم افتد ۶

نیشی که ز شست تو مرا به بوداز نوش
زهری که ز دست تو به از شکرم افتد ۷

تحسین ملک العرش کند بر من وطبعم
هر گه که ثنائی به لب از حیدرم افتد ۸