هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و دل‌تنگی‌های ناشی از عشق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، مانند گذر از سنگ به مینا و سوزن از دیبا، به توصیف تأثیر عشق بر قلب می‌پردازد. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند گذر از دنیا و رسیدن به معشوق حقیقی دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات عرفانی نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد تا به خوبی درک شود.

شماره ۱۳۱ - از غم تو بهدل ما گذرد

از غم تو بهدل ما گذرد
آنچه از سنگ به مینا گذرد ۱

گذرد مژه ات از پرده دل
همچو سوزن که ز دیبا گذرد ۲

شربتی هر که چشد از لب تو
از سر نعمت دنیا گذرد ۳

به لبت سر زده خط آری مور
نیست ممکن که زحلوا گذرد ۴

کافرم با تو گر امروز مرا
در دل اندیشه فردا گذرد ۵

سجده آرد به برش بت چوشمن
بت منگر به کلیسا گذرد ۶

ساقیا باده بده کز غم یار
نیی آگه که چه بر ما گذرد ۷

گذرم من اگر از دل دل من
حاش لله که ز صهبا گذرد ۸

همچو من هر که بلنداقبال است
هم ز دل هم زتمنا گذرد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - آنکه شد عاشق ومردازغم ودرد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - دانی ای مه که زهجرت چه به من می گذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.