شماره ۱۳۴ - درخواب بسی آن پری آزارمرا کرد

درخواب بسی آن پری آزارمرا کرد
بخت بد من آه که بیدار مرا کرد ۱

گفتم که دلم هست بسی طالب دیدار
بنمود رخ وصورت دیوار مرا کرد ۲

آسیمه سر ازچهره چون نار مرا ساخت
آشفته دل از طره طرار مرا کرد ۳

دین و دل وهوش وخرد از دست مرا برد
از یک نگه آسوده زهر چار مرا کرد ۴

گلقند از آن لعل شکر بار مرا داد
ز آن نرگس بیمار چو بیمار مرا کرد ۵

این می ز کجا بودکه ساقی به یکی جام
برد از سر من مستی و هشیار مرا کرد ۶

فرموده مگر خواجه قبولم به غلامی
کامروز همی جانب بازار مرا کرد ۷

آزار مکن بر دلم ای ترک دل آزار
کز جان وجهان جور تو بیزار مرا کرد ۸

الحمد چه اقبال بلندی است که دارم
منصور صفت عشق تو بردار مرا کرد ۹