شماره ۱۳۵ - هجر یار از بس دل زار مرا پردرد کرد

هجر یار از بس دل زار مرا پردرد کرد
اشک چشمم را چنین سرخ ورخم را زردکرد ۱

مرد را پروای مردن نیست اندر راه عشق
مرد می باید به درد عشق و خود رامرد کرد ۲

سودمندم نیست گلقندم دهی چند ای طبیب
باید از لعل لب دلبر علاج درد کرد ۳

کن علاج از نوشداروی لب لعلت مرا
کانچه با من تیغ ابرویت نباید کردکرد ۴

غمگسار من نشد کس در زمان هجر تو
غیر اشک دیده کز رخساره پاکم گرد کرد ۵

آتشین رخسارت اندر عشق دلگرمم نمود
لیک لعل آبدارت کام من را سرد کرد ۶

از دل زار بلند اقبال گردد با خبر
مهره هر کس که جا در ششدر اندر نرد کرد ۷