شماره ۱۴۲ - در بر دلدار کی رفتم که دلداری نکرد

در بر دلدار کی رفتم که دلداری نکرد
کی غم دل پیش او گفتم که غمخواری نکرد ۱

کی به اوگفتم که بیمارم چو چشمت از غمت
کو به بالینم نشدحاضر پرستاری نکرد ۲

کی به اوگفتم که از هجرت دلی دارم خراب
کو به تعمیرش به وصل خویش معماری نکرد ۳

کی به گلزار دل خود راه داد او را کسی
کو نشدخود باغبان آنجا وگلکاری نکرد ۴

کی به عمر از ما خطاکاران خطایی دید دوست
کونشد ستار عیب ما وغفاری نکرد ۵

با کسی گر داوری می بود ما را در جهان
یاوری کی خواستیم از او که او یاری نکرد ۶

با دلم کرد آنچه دلبر از لب شنگرف گون
با همه کینی که دارد چرخ زنگاری نکرد ۷

بر دل من صد هزاران آفرین از کردگار
کانچه دید آزار صابر آمد وزاری نکرد ۸

عطر زلفش آنچه با مغز بلند اقبال کرد
عنبر سارا نکرد ومشک تاتاری نکرد ۹