هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به تضاد بین عقل و عشق می‌پردازد. عاقلان از خطرات عشق می‌گویند، اما عاشقان خود را به دریای عشق می‌سپارند. شاعر از می و مستی به عنوان نماد عشق و از دست دادن هوش در برابر معشوق سخن می‌گوید. همچنین، به نقد زاهدان و قوانین خشک مذهبی می‌پردازد و عشق را حلال می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (به عنوان نماد عرفانی) و نقد مذهب ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.

شماره ۱۶۸ - عاقلان گویند کس خودرا به دریا کی زند

عاقلان گویند کس خودرا به دریا کی زند
عاشقان گویند ما را آب اوتا پی زند ۱

مطرب اندرمجلس امشب هوش می خواران ببرد
پا منه ساقی به حق کز روی معنی نی زند ۲

می زندراه دل ودین ترک چشم یار ما
الحذر از آن زمان کویک دوجام می زند ۳

زاهدان شهر می گویند می باشد حرام
من دهم فتوی حلال است ار کسی با وی زند ۴

گوییا پروانه را هم علم عشق آموختند
ورنه بی پروا چنین خودرا بر آتش کی زند ۵

نعل را وارونه بندد هر چه آن چابک سوار
هم بلنداقبال تا در چنگش آرد پی زند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - ساقیا کن کرم از باده به من جامی چند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - دست بر گیسو چودلبر می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.