شماره ۱۶۷ - ساقیا کن کرم از باده به من جامی چند

ساقیا کن کرم از باده به من جامی چند
تا به مستی گذردعمر من ایامی چند ۱

ناصحان منع کنندم که مده دل به کسی
چه بگویم من دلسوخته با خامی چند ۲

به سؤالم لب شیرین به تبسم بگشای
گوجوابی همه گرهست به دشنامی چند ۳

مرغ دل رفت پی دانه خال رخ تو
شد گرفتار به گیسوی تو در دامی چند ۴

هر طرف دلبری افتاده پی صید دلم
چه کند یک دل مجروح ودلارامی چند ۵

به نثار قدمش جان ودلم آریم نه سیم
گر نسیم سحر آرد ز تو پیغامی چند ۶

گفتم ازدولت و حشمت که بلند اقبال است
گفت هر کس به ره عشق زندگامی چند ۷