هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که به زیباییهای طبیعت، شراب، عشق و دلشکستگی میپردازد. شاعر از مستی، دلبری، و غمهای عاشقانه سخن میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند «شیشه»، «جام»، «خنجر» و «زلف»، احساسات عمیق و گاه دردناک عشق را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای مرتبط با شراب و دلشکستگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۷۰ - ترک من مست چوشد طرف کله بر شکند
ترک من مست چوشد طرف کله بر شکند
ساقیا کن حذر آن وقت که ساغر شکند ۱
ساتکین وقدح وبلبله وشیشه وجام
همه را بر سر هم ریزد ویکسر شکند ۲
دلبران دل شکنندآن بت کافر گه دل
گاه پهلو وگهی سینه وگه سر شکند ۳
چنگ در زلف خودازخشم زند از پی جنگ
رونق از مشک برد قیمت عنبر شکند ۴
خنجر از قهر کشد بر در و دیوار زند
بارها کشته چنان کرده که خنجر شکند ۵
همه بر پای وی افتید که این هم سر ما
بر سر مطرب اگر بربط ومزمر شکند ۶
به بلنداقبال آن شوخ شکر لب آموخت
که ز شیرین سخنی رونق شکر شکند ۷
ساقیا کن حذر آن وقت که ساغر شکند ۱
ساتکین وقدح وبلبله وشیشه وجام
همه را بر سر هم ریزد ویکسر شکند ۲
دلبران دل شکنندآن بت کافر گه دل
گاه پهلو وگهی سینه وگه سر شکند ۳
چنگ در زلف خودازخشم زند از پی جنگ
رونق از مشک برد قیمت عنبر شکند ۴
خنجر از قهر کشد بر در و دیوار زند
بارها کشته چنان کرده که خنجر شکند ۵
همه بر پای وی افتید که این هم سر ما
بر سر مطرب اگر بربط ومزمر شکند ۶
به بلنداقبال آن شوخ شکر لب آموخت
که ز شیرین سخنی رونق شکر شکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - دست بر گیسو چودلبر می زند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - از خدا خواهم که چو من عاشق زارت کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.