هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، درد هجران و عشق به معشوق را بیان میکند. شاعر از تأثیر عمیق معشوق بر وجود خود سخن میگوید و بیان میکند که هیچ چیز نمیتواند جای عشق و حضور جانان را بگیرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۷۲ - کس نظر بررخ جانان نکند
کس نظر بررخ جانان نکند
که زدل ترک سر وجان نکند ۱
با دلم آنچه کندمژه تو
نیشتر با رگ شریان نکند ۲
آنچه روی تو کند با تن من
ماه تابنده به کتان نکند ۳
آنچه با من سرو زلف تونمود
با مریضی شب هجران نکند ۴
آنچه کرد است به من هجر رخت
برق سوزان به نیستان نکند ۵
بسته بند تو آزادبود
خسته درد تو تو درمان نکند ۶
همچو من هرکه بلند اقبال است
جای جز بر درجانان نکند ۷
که زدل ترک سر وجان نکند ۱
با دلم آنچه کندمژه تو
نیشتر با رگ شریان نکند ۲
آنچه روی تو کند با تن من
ماه تابنده به کتان نکند ۳
آنچه با من سرو زلف تونمود
با مریضی شب هجران نکند ۴
آنچه کرد است به من هجر رخت
برق سوزان به نیستان نکند ۵
بسته بند تو آزادبود
خسته درد تو تو درمان نکند ۶
همچو من هرکه بلند اقبال است
جای جز بر درجانان نکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - از خدا خواهم که چو من عاشق زارت کند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - با زلفت از بوهمسری چون مشک تاتاری کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
