شماره ۱۷۶ - دل را اسیر زلف گروه گیر می کند

دل را اسیر زلف گروه گیر می کند
دیوانه را علاج به زنجیر می کند ۱

باید ز چشم و ابروی دلبر حذر نمود
ترک است ومست دست به شمشیر می کند ۲

چشمش چه چنگ ها که زداز مژه بر دلم
آهوی دوست عربده با شیر می کند ۳

از خط شد اینه رخ اوتیره گون ببین
کآه دل شکسته چه تأثیر می کند ۴

ای دل خراب شوکه شنیدم نگار من
هر جا خراب آمده تعمیر می کند ۵

این دردها که در دل ما باشد آن طبیب
دانم کند علاج ولی دیر می کند ۶

چندان ز عمر من نگذشته است در شباب
درد فراق یار مرا پیر می کند ۷

انگشت من شکسته تر از آن قلم شود
کز شرح هجر روی تو تحریر می کند ۸

کافر بود به کیش من آن را که عشق نیست
زاهدمرا ز عشق تو تکفیر می کند ۹

اقبال هر که را که بلنداست همچون من
یارش به تیر مژگان نخجیر می کند ۱۰