هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، زیبایی معشوق و تأثیر آن بر طبیعت و اطرافیان را توصیف می‌کند. شاعر از سرو، بلبل، گل، و دیگر عناصر طبیعت برای بیان عشق و شیفتگی خود استفاده می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ چیز در جهان قابل مقایسه با معشوق نیست.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا غیرجذاب باشد.

شماره ۱۸۰ - جلوه به پیش قامتت سرو چمن نمی کند

جلوه به پیش قامتت سرو چمن نمی کند
وزغم سروفاخته ناله چومن نمی کند ۱

بینداگر رخ تورا بلبل بینوا اگر
یاد ز گل نیاورد جابه چمن نمی کند ۲

طفل سه روزه گر چشد از دو لب توشربتی
ناله دگر نمی کشد میل لبن نمی کند ۳

گر به یتیم بنگری یاد نیارد از پدر
ور به غریب بگذری عزم وطن نمی کند ۴

زلف تورهزنی کند عاقبتش برند سر
انچه نصیحتش کنم گوش به من نمی کند ۵

با صبا است مشکبو شانه زدی مگر به مو
زلف توآنچه می کند مشک ختن نمی کند ۶

شدز عقیق لعل تو دامن من پر از گهر
آنچه لب تو میکند کان یمن نمی کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - با سر زلف تو بربط گفتگوئی می کند
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱ - ای دو زلفت پر خم وچین چون کمند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.