هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزلی، توصیفی از زیبایی معشوق و احساسات شاعر نسبت به اوست. در آن از تشبیهات و استعاره‌های زیبا برای توصیف چهره، زلف، چشم‌ها و لب‌های معشوق استفاده شده است. شاعر از عشق و هجران معشوق می‌نالد و از جور و کین او شکایت دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن مناسب نباشد. همچنین استفاده از برخی استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری داشته باشد.

شماره ۱۸۱ - ای دو زلفت پر خم وچین چون کمند

ای دو زلفت پر خم وچین چون کمند
درکمندت صد هزاران دل به بند ۱

دل شد آرام از لب وچشمت بلی
رام گردد طفل از بادام وقند ۲

از گزند چشم بد پروا مدار
چون رخت آتش بود خالت سپند ۳

چهره و زلف تو برکافور و مشک
این تمسخر می کند آن ریشخند ۴

چون تنت هرگز به نرمی کس ندید
پرنیانی یا حریری یا پرند ۵

نیست دزدی همچو زلفت معتبر
نیست مستی همچوچشمت هوشمند ۶

کان به گنج عارضت شد پاسبان
واین کشد هر لحظه صیدی درکمند ۷

نالم از هجر تو چون نی تا به کی
جوشم از عشق توچون می تا به چند ۸

با بلنداقبال جور و کین مکن
کز خداوند است اقبالش بلند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - جلوه به پیش قامتت سرو چمن نمی کند
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - غم ندارم در ره یار آنچه آزارم کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.