شماره ۱۹۴ - دوش از برما یار نهان گشت وبری بود

دوش از برما یار نهان گشت وبری بود
دل بردن و پنهان شدن آئین پری بود ۱

دیدیم به صید دل ما هست چو شهباز
شوخی که به هنگام روش کبک دری بود ۲

می شدکه شبیهش به رخ یار نمائیم
بر روی مه ار زلف چومشک تتری بود ۳

ز اعجاز زد ار پیش لب دلبر ما دم
عیسی مکنش عیب که از بی پدری بود ۴

یار است برما وهمی ما به سراغش
چون فاخته کوکو گو از بی بصری بود ۵

هر بی سروپائی چومن از عشق زنددم
کی عشق رخ یار بدین مختصری بود ۶

ز آه دل ما نرم نگردید دل دوست
کی آتش سوزنده بدین بی اثری بود ۷

هر کس که بلند اقبال او را شده چون من
از وصل رخ دوست ز آه سحری بود ۸