هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و امیدوارانه است که در آن شاعر از درد هجران و امید به دیدار یار میگوید. او با استفاده از تصاویر طبیعی مانند بلبل، گل، اردیبهشت و فروردین، احساسات خود را بیان میکند و به آیندهای روشن امید دارد. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند صبر، رهایی از غم و پذیرش تقدیر وجود دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و غم نیاز به درک عمیقتری از احساسات دارند که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی توسعه مییابند.
شماره ۲۰۰ - ای بلبل بی دل منال آخر گلت پیدا شود
ای بلبل بی دل منال آخر گلت پیدا شود
اردیبهشت آید ز نو وز سر جهان برنا شود ۱
من هم دلی دارم غمین از هجر یار نازنین
امید دارم کز کمین چون فروردین پیدا شود ۲
من هرچه می گویم به من بوسی دهی گوئی که لا
زآن لاله رو خواهددلم آسوده از الا شود ۳
جنی که من دارم به تن گورو بر جانان من
کآب روان از هر کجا لابد سوی دریا شود ۴
بگذار جان و دل به کف شو پیش تیر اوهدف
باران رود چون در صدف ز آن لوء لوء لا لا شود ۵
تا کی زدنیا غم خوری به باشد ار غم کم خوری
زیرا که دنیا را غنی ناید اگر بی ما شود ۶
گفتم بلند اقبال را آشفته گوئی تا به کی
گفتاکه در زنجیر آن گیسو مرا تا جا شود ۷
اردیبهشت آید ز نو وز سر جهان برنا شود ۱
من هم دلی دارم غمین از هجر یار نازنین
امید دارم کز کمین چون فروردین پیدا شود ۲
من هرچه می گویم به من بوسی دهی گوئی که لا
زآن لاله رو خواهددلم آسوده از الا شود ۳
جنی که من دارم به تن گورو بر جانان من
کآب روان از هر کجا لابد سوی دریا شود ۴
بگذار جان و دل به کف شو پیش تیر اوهدف
باران رود چون در صدف ز آن لوء لوء لا لا شود ۵
تا کی زدنیا غم خوری به باشد ار غم کم خوری
زیرا که دنیا را غنی ناید اگر بی ما شود ۶
گفتم بلند اقبال را آشفته گوئی تا به کی
گفتاکه در زنجیر آن گیسو مرا تا جا شود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - آن سرو قد به سیر گل و لاله میرود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - سر بزن از زلف اگر خواهی که دلبرتر شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.