شماره ۲۰۹ - دیشب خیال چشم تومستم چنان نمود

دیشب خیال چشم تومستم چنان نمود
کز من قرار وطاقت وهوش و خرد ربود ۱

سر تا به پا ز آتش عشق تو تا به صبح
می سوختم چوشمعی وپیدا نبود دود ۲

چشمم هر آنچه خون ز دلم می نمودکم
عشق رخ تو خون به دلم باز می فزود ۳

می بود خون دیده روان ازکنار من
مانند آب سیل که گرددروان به رود ۴

مستحکم است رشته الفت هزار شکر
گر بگسلانم غم هجر تو تار وپود ۵

چون من به عاشقی چو تو درحسن و دلبری
نه چشم کس بدیده ونه گوش کس شنود ۶

شاید که همچو من شود اقبال او بلند
هر کس که زنگ آرزو از لوح دل زدود ۷