هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق، جدایی، و دردهای عاطفی سخن می‌گوید. او از معشوق خود می‌خواهد که دیگر به دل و جانش آسیب نزند و از رنج‌های عاشقانه شکایت می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به می و باده دارد که نمادی از شادی و تسکین دردهاست.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مصرف شراب دارد که نیاز به درک ادبی و فرهنگی مناسب دارد.

شماره ۲۳۷ - چنگ این همه در طره طرار مینداز

چنگ این همه در طره طرار مینداز
در چنبر این مار سیه چنگ مینداز ۱

بردی دلم از بر ز برم نیز ببر جان
جانا به میان دل وجان جنگ مینداز ۲

درمجلس ما شیشه وجام و می ناب است
ای چرخ ستم پیشه دگر سنگ مینداز ۳

رانی چو زایوان بدهم جا بر دربان
دورم ز بر خویش به فرسنگ مینداز ۴

سرباز توهستم من وسلطان منی تو
با تواست مرا کار به سرهنگ مینداز ۵

چون چنگ تورا ناله زاری چودل ما است
از چنگ خودای مطرب ما چنگ مینداز ۶

آنرا که بلنداقبال آمد زوصالت
برگو که دگر چشم به اورنگ مینداز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۶ - بس دل مرده زنده گردد باز
گوهر بعدی:شماره ۲۳۸ - ای مژه خونریز توچون ناوک دل دوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.