شماره ۲۳۶ - بس دل مرده زنده گردد باز

بس دل مرده زنده گردد باز
گر دهانت به خنده گردد باز ۱

زلف تو سر کشی کند تا کی
گو که تا سرفکنده گردد باز ۲

بنده ای کوگرفته آزادی
پیش روی تو بنده گردد باز ۳

مرغ دل بال وپر زند خواهد
که پر وبال کنده گردد باز ۴

کس نخواهد شدن کم از مردن
کرم پشه پرنده گردد با ز ۵

هر چه گند نمک زنند بر او
گر نمک رفت گنده گردد باز ۶

به سر تربت بلند اقبال
کن گذر تا که زنده گردد باز ۷