شماره ۲۴۱ - ساقی دگر شراب به جام از سبو مریز

ساقی دگر شراب به جام از سبو مریز
مستم ز چشم تو میم اندر گلومریز ۱

ناسورکرد زخم دل من ز بوی تو
با شانه مشک این همه از چین مومریز ۲

رحمی به بلبل آور ودرگلستان مرو
از رنگ وبوی خویش ز گل رنگ وبو مریز ۳

از زلف دل ز پیر وجوان بیش از این مبر
چوگان خویش را ببر این قدر گو مریز ۴

خواهم که جان به پای تو ریزم به أذن تو
قابل نی وقبول کن از من مگو مریز ۵

همچون مگس به سر زند از غم شکرفروش
شیرین لبا دگر شکر ازگفتگو مریز ۶

هست ار رقیب با تو مشوتندوترش رو
ای دوست پیش خصم مرا آبرو مریز ۷

حیف است کز نظر برود رنگ لعل دوست
ای دیده خون دل دگر از هجر او مریز ۸