هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر عمیق عشق و جفای او بر شاعر می‌پردازد. شاعر از نگاه، مژگان، زلف و رفتارهای شوخ معشوق سخن می‌گوید و درد هجران و عشق بی‌پاسخ را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارند.

شماره ۲۴۳ - دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس

دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس
ساحری می کند از نرگس جادو که مپرس ۱

رخنه در دین کنداز ناوک مژگان که مگو
زخم بر دل زند از خنجر ابرو که مپرس ۲

آن پری رو نه دلم را همی آشفته نمود
بسته اش کرده به زنجیر زگیسوکه مپرس ۳

بت من خوب نگاری است ولی با دل من
بد چنان میکند از گفته بدگو که مپرس ۴

دوش از زلف تودرحلقه ما تا دل شب
گفتگوبود پریشان تر از آن موکه مپرس ۵

چشم من چشمه کنارم شده جوئی ز غمت
آب از آن چشمه روان است در این جو که مپرس ۶

به گمانت که نهان است زچشمم رخ تو
آفتاب است وعیان است ز هر سوکه مپرس ۷

خواهد ار کس خرد از لعل تو بوسی باید
اینقدر سیم بریزد به ترازو که مپرس ۸

گر چه خوانند همه خلق بلند اقبالم
پستم از هجر توای ترک جفا جوکه مپرس ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۲ - دلبری دارد آن قمر که مپرس
گوهر بعدی:شماره ۲۴۴ - خواست از دولب او یک بوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.