هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و هجران معشوق سخن میگوید. او زیباییهای معشوق مانند زلف سیاه و لب سرخ را توصیف میکند و از درد دوری و ناکامی در عشق شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند هجران و ناکامی نیاز به درک عاطفی بالاتری دارند.
شماره ۲۴۴ - خواست از دولب او یک بوس
خواست از دولب او یک بوس
زیر لب خنده زد و گفت افسوس ۱
ای بسا جان که رودبر کف دست
می کنی جانی اگر قیمت بوس ۲
ای سیه زلف توچون پر غراب
وی لب سرخ توچون چشم خروس ۳
هست پیدا ونهان عشق رخت
دل دلم شعله صفت در فانوس ۴
زلف بر روی توهندوئی است
کایستاده است به پیش شه روس ۵
تا سر زلف چوزنار تو دید
گشت نالان دل من چون ناقوس ۶
آخر از هجر بلنداقبالت
مردوگردید ز وصلت مأیوس ۷
زیر لب خنده زد و گفت افسوس ۱
ای بسا جان که رودبر کف دست
می کنی جانی اگر قیمت بوس ۲
ای سیه زلف توچون پر غراب
وی لب سرخ توچون چشم خروس ۳
هست پیدا ونهان عشق رخت
دل دلم شعله صفت در فانوس ۴
زلف بر روی توهندوئی است
کایستاده است به پیش شه روس ۵
تا سر زلف چوزنار تو دید
گشت نالان دل من چون ناقوس ۶
آخر از هجر بلنداقبالت
مردوگردید ز وصلت مأیوس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - دلا غلام در دوست باش و سلطان باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.