شماره ۲۶۱ - پروانه را که داده تعلق به نور شمع

پروانه را که داده تعلق به نور شمع
او را که رهنما است به بزم حضور شمع ۱

در حیرتم بدوکه بیاموخت درس عشق
کز جان ودل چنین شده عاشق به نور شمع ۲

هوش وخرد مرا پرد از سر زکار عشق
پروانه پر زند چوبه نزدیک ودور شمع ۳

پروانه را مگر ارنی بر زبان گذشت
کاین سان بسوخت بال و پر او به طور شمع ۴

آخر که شمع هم به مکافات او بسوخت
پروانه گر بسوخت ز خوی غیور شمع ۵

معشوق را مگو که به دل درد عشق نیست
بنگر به سوز گریه شام وسحور شمع ۶

رو ای بلنداقبال آموز عاشقی
از چشم اشکبار وز جسم صبور شمع ۷