شماره ۲۷۸ - ای ترک من ای آفت دین ودل وفرهنگ

ای ترک من ای آفت دین ودل وفرهنگ
برخیز وبده باده و بیشین وبزن چنگ ۱

چون زلف پریشان توافتم زچه در تاب
چون تنگ دهان تونشینم ز چه دلتنگ ۲

از مژه سنان داری وشمشیر ز ابرو
آرم سپر از سینه تو داری به من ار جنگ ۳

در زلف تو چین دیدم ودارم عجب از این
چون شد که چنین چین شده با پادشه زنگ ۴

معشوق منی از چه نشینی بر اغیار
سیمین بدنی حیف که داری دلی از سنگ ۵

زلف تو چرا بی ادبی می کنداین سان
پیوسته همی بر سر و روی تو زندچنگ ۶

اقبال بلند است کسی را که به عشقت
نه درپی نام است ونه پروا کند از ننگ ۷