هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و وفاداری سخن می‌گوید و از دل‌هایی می‌گوید که در راه عشق ثابت‌قدم می‌مانند، حتی در برابر درد و رنج. شاعر توصیه می‌کند که در برابر یار، حتی اگر تندخو یا نامهربان باشد، صبور و وفادار بمانیم و از قیل و قال بپرهیزیم.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و صوفیانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و جفا نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۳۰۹ - ای دل اگر یار منی در عشق شو ثابت قدم

ای دل اگر یار منی در عشق شو ثابت قدم
ور تو پرستار منی خو کن به درد ورنج وغم ۱

از درد وغم گر خون شوی وز دیده ام بیرون شوی
افزون تر از اکنون شوی در نزدجانان محترم ۲

رو درپی آن نازنین درهر صباح وهر پسین
درهر زمان وهر زمین گر دیر باشد یا حرم ۳

گر آن نگار تندخو شد ترش روی و تلخ گو
باید که اندر پیش او نه لا بگوئی نه نعم ۴

هستی اگر پابست وی یا مست چشم مست وی
ساغر بنوش از دست وی هست ار به جای باده سم ۵

باید ز توصدق وصفا یار ار کند جور وجفا
کزتونشاید جز وفا وزاونباید جز ستم ۶

از دل ز اهل حال شو چون من بلند اقبال شو
ساکت ز قیل وقال شو غمگین مباش از بیش وکم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۸ - گر چون دهان دوست ز غم بی نشان شدم
گوهر بعدی:شماره ۳۱۰ - نیارد سروهرگز میوه من چیزی عجب دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.