شماره ۳۱۱ - یک آه اگر از دل صد چاک برآرم

یک آه اگر از دل صد چاک برآرم
دود ازشرر دل ز نه افلاک برآرم ۱

چون دامن گلچین شده دامان من از بس
خوناب دل ازدیده نمناک برآرم ۲

روزی به سر تربتم از پای گذارم
درم کفن خویش وسر از خاک برآرم ۳

صد سوز مرا بر جگر از غصه فزاید
گر تیر تو را از دل صد چاک برآرم ۴

ترسم فتد آتش به من وهر چه به عالم
هرگه نفسی از دل غمناک برآرم ۵

گفتم که چه خواهی کنی از زلف بگفتا
ماری به سر دوش چو ضحاک برآرم ۶

گردد چو بلند اقبال ار بخت مرا یار
کام دل از آن دلبر بی باک برآرم ۷