شماره ۳۱۴ - تو راگمان که مناز دوری تو جان دارم

تو راگمان که مناز دوری تو جان دارم
کجا ز هجر تو جان یا به تن توان دارم ۱

مگر نه نی کندافغان وجسم بی جان است
چوآن نیم اگر از دوریت فغان دارم ۲

به اشک سرخ ورخ زرد خویشتن چه کنم
چگونه عشق رخت را به دل نهان دارم ۳

چوتیر قامت وابرو کمان تو را دیدم
از آن بودکه قدی خم تر ازکمان دارم ۴

نه شکوه می کنم از بخت ونه ز جوررقیب
که دارم آنچه به دل درداز آسمان دارم ۵

چگونه روی چمن می شود به موسم دی
ز هجر روی تو من روئی آنچنان دارم ۶

ز پیر میکده دارم لقب بلند اقبال
ببین ز خاک رهش هم به سر نشان دارم ۷