شماره ۳۴۱ - تا گدای درتوام شاهم

تا گدای درتوام شاهم
شاه را رشک آید از جاهم ۱

مهر وماهم مطیع فرمانند
حرکتشان بود به دلخواهم ۲

بی خبر گر چه از خودم لیکن
از بدونیک دهر آگاهم ۳

من خلیل نشسته درآذر
یوسف اوفتاده درچاهم ۴

تن چوکاه است وجان چو دانه خوش است
که جدا دانه گردد از کاهم ۵

بر رخم پرده از غبار تن است
پرده چون از رخ افکنم ماهم ۶

گفتم ای دل ز رازهای نهان
سخنی بازگو ز هر راهم ۷

گفت خامش مگر نمی دانی
محرم خاص خلوت شاهم ۸

ای خوش آندم که چون بلنداقبال
بنشینیم ما و اوباهم ۹