۲۸۶ بار خوانده شده

رباعی شمارهٔ ۳۹۴

هست از دم من همیشه چرخ اندر دی
وز شرم جمالت آفتاب اندر خوی

هر روز چو مه به منزلی داری پی
آخر چو ستاره شوخ چشمی تا کی
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی شمارهٔ ۳۹۳
گوهر بعدی:رباعی شمارهٔ ۳۹۵
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.