شماره ۴۰۸ - به حسن چون تو نه آید کسی نه آمده بالله

به حسن چون تو نه آید کسی نه آمده بالله
نگه در آینه کن تا شوی ز حسن خودآگه ۱

کنم چگونه رخ ماه را شبیه به رویت
که کس ندیده دو زلف سیه گهی به رخ مه ۲

زمن تو یاد نیاری به سال و ماه ولیکن
به خاطری تو مرا صبح و شام درگه وبیگه ۳

به راه عشق تودر هر قدم چهی است به راهم
ندانم عاقبت آید چه بر سر من از این ره ۴

اگر چه دلبر من نخل قامت است و رطب لب
ولی چه سود که دست طلب از او شده کوته ۵

شنیده اید که یوسف اسیر ماند به چاهی
نگر به یوسف من کاوفتاده درزنخش چه ۶

بلند اگر شده اقبال کس به عالم معنی
ز سر عشق دل او یقین بدان شده آگه ۷