هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به فلسفهی وجود و عدم میپردازد و بیان میکند که اگر آمدن و رفتنش به دست خودش بود، هرگز به این دنیای خراب نمیآمد و وجود نمییافت. او آرزو میکند که کاش نه میآمد، نه میرفت و نه اصلاً وجود میداشت.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم فلسفی و عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۴۰۵ - گر آمدنم ز من بدی نامدمی
گر آمدنم ز من بدی نامدمی
ور نیز شدن ز من بدی کی شدمی ۱
به زان نبدی که اندرین دهر خراب
نه آمدمی نه شدمی نه بدمی ۲
ور نیز شدن ز من بدی کی شدمی ۱
به زان نبدی که اندرین دهر خراب
نه آمدمی نه شدمی نه بدمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۴ - می خور که ظریفان جهان را دردی
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۶ - گر من سر ناز هر خسی داشتمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
