بخش ۴ - بهاریه

بهار آمد و رفت فصل خزان
جهان بازگردید از سر جوان ۱

چمن گشت از سبزه چون خط یار
همه دامن کوه شدلاله زار ۲

زمین گشت خاکش ز بس عنبرین
تو گوئی زمین شدبهشت برین ۳

نسیم سحر شد ز بس مشکبار
سراسر جهان گشت دشت تتار ۴

به امر اللهی شکوفه شکفت
شنیدم که با بی زبانی بگفت ۵

که درخانه منشین چو فصل گل است
گلستان بهشت از گل و بلبل است ۶

دگر جا به کنج شبستان مگیر
مکان جز به باغ و گلستان مگیر ۷

که شاید نبینی دگر نوبهار
مجو یکدم از عمر خود اعتبار ۸

غنیمت شمر عمر را یک نفس
به کاری برس تا بود دسترس ۹

بسی روز و شب هفته وماه و سال
بیاید که باشد گل ما سفال ۱۰

بیاید گل اندر گلستان بسی
که آثاری از ما نبیند کسی ۱۱