بخش ۲۳ - حکایت

شنیدم که شیخی به بغداد بود
زمستان به راهی گذر می‌نمود ۱

به کنجی یکی بچه گربه دید
که لرزد ز سرما چو از باد بید ۲

دل شیخ بر حال او سخت سوخت
ز رحمت به بالای او رخت دوخت ۳

بشد خم، گرفت از زمین گربه را
نهان کرد در پوستین گربه را ۴

پس او را چو مهمان سوی خانه برد
غذائی که خود خورد، دادش بخورد ۵

همش سیر فرمود و هم کرد گرم
هم او را مکان داد در جای نرم ۶

شنیدم که چون شیخ رفت از جهان
به خوابش یکی دید بس شادمان ۷

بپرسید از اوضاع و احوال او
بگفتا مرا هست حالی نکو ۸

نشد هیچ طاعت چو از من قبول
ز مأیوسی خویش گشتم ملول ۹

که ناگه بگفتند دل دار شاد
مگر بچه گربه رفتت ز یاد ۱۰

چو لله کردی به او التفات
خدا داد از این گیر و دارت نجات ۱۱