خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر یک نیایش عرفانی است که در آن شاعر از خداوند طلب بخشش، رحمت و هدایت می‌کند. او به ناتوانی خود اعتراف کرده و از عظمت و بخشندگی خداوند سخن می‌گوید. شاعر از خدا می‌خواهد که او را به خاطر گناهانش مجازات نکند و به جای آن، با رحمت خود او را ببخشد و از درگاهش ناامید نسازد.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و دینی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و عبارات نیاز به توضیح دارند که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

الهی تو آگاهی از حال من
به باطل تلف شد مه وسال من

گر ازمن نیامد ثوابی به دهر
به دوزخ مسوزانم از روی قهر

غفوری وغفاری ای دادگر
ز رحم ازگناهان من درگذر

الهی مکن آنچه ما را سزاست
بکن آنچه شایسته کبریاست

توئی معنی هست وغیر از تونیست
اگرهست اندرکجا هست وکیست

توئی بی مثال و توئی بی زوا ل
توئی آفریننده ماه وسال

مکن ناامیدم ز درگاه خود
که آتش به عالم زنم ز آه خود

مپرس از من وشیوه وکیش من
بنه مرحم ازعفو بر ریش من

توئی خالق خلق ورزاق خلق
تو بیرون کشی خلق را جان ز حلق

طبیب دل دردمندان توئی
خلاصی ده از بندوزندان توئی

بفرما بدل ظلمتم را به نور
غفوری غفوری غفور ای غفور

«بلند اقبال»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir