شمارهٔ ۲۹ - قطعه

ای امیری که چون تو در بخشش
نیست در زیر گنبد دوار ۱

گر بگویم کفت بود چون ابر
اب رگاهی نگشته گوهر بار ۲

ور بگویم قدت بود چون سرو
سروگاهی نباشدش رفتار ۳

ور بگویم رخت بود چون ماه
ماه گاهی نمی کند گفتار ۴

نیست ما را بضاعتی که خوریم
سود ازمال خویش چون تجار ۵

نیست ما را شقاوتی که بریم
مال کس رابه کوچه وبازار ۶

نیست ما را مواجبی که شود
مددی بر معاش لیل و نهار ۷

هم نداریم ایل وطایفه ای
تا که غارتگری کنیم شعار ۸

شغل خود را نموده جو کاری
تا به نان جوی کنیم مدار ۹

نگذارند نان جو را هم
کرد باید به آب سرد افطار ۱۰

هر کس از دست ترک مینالد
ما ز بیداد رهزنان کوار ۱۱