این متن شعری است که در آن شاعر از زیباییها و نعمتهای زندگی سخن میگوید و آرزو میکند که این نعمتها برای مخاطبش پایدار بماند. همچنین، شاعر به عشق و وابستگی به آن اشاره میکند و از قدرت عشق در محدود کردن افراد میگوید.
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق مانند عشق، نعمتهای زندگی و آرزوها، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. کودکان ممکن است در درک مفاهیم پیچیده و استعارههای به کار رفته در شعر دچار مشکل شوند.
غزل ۵ - تازه شد آوازهٔ خوبی ، گلستان ترا
نغمه سنج نو، مبارک باد، بستان ترا ۱
خوان زیبایی به نعمتهای ناز آراست، حسن
نعمت این خوان گوارا باد مهمان ترا ۲
مدعی خوش کرد محکم در میان دامان سعی
فرصتش بادا که گیرد سخت دامان ترا ۳
باد، پیمان تو با اغیار یارب استوار
گرچه امکان درستی نیست پیمان ترا ۴
صد چو وحشی بستهٔ زنجیر عشقت شد ز نو
بعد از این گنجایش ما نیست زندان ترا ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.