هوش مصنوعی: شاعر در این متن از استقلال و عزت نفس خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که به دیگران وابسته نیست. او از معاشرت با افراد پست دوری می‌کند و به مهربانی رقیب طمع ندارد. شاعر زندگی بی‌هدف را بی‌ارزش می‌داند و انتظار معجزه از نیازمندان ندارد. او حتی اگر به اوج برسد، به دوستان خاص خود فکر می‌کند و در دوستی، تسلیم و رضا را پیشه می‌کند. شاعر در پایان ادعای خود را بی‌خطا می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق مانند عزت نفس، استقلال، و ارزش زندگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

شماره ۵ - از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟

از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟
نیستم اعمی که حاجت بر عصا باشد مرا ۱

مهربانی را طمع هرگز ندارم از رقیب
از گدا، کی انتظار کیمیا باشد مرا؟ ۲

با خسان همدم نمی گردم بمانند حباب
حیف باشد زندگی صرف هوا باشد مرا ۳

گر همای همت من اوج گیرد نه سپهر
زیر پا افتاده ی چون بوریا باشد مرا ۴

در مقام دوستی گر جان کسی خواهد ز من
تکیه بر او رنگ تسلیم و رضا باشد مرا ۵

فکر (صائب) خاص (گلچین) و (امیر) و (صابر) است
حاش لله کاندر این دعوی خطا باشد مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴ - جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
گوهر بعدی:شماره ۶ - دو چشم مست تو، بی‌مِی، خراب‌تر ز من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.