شماره ۱ - یک عمر به سر بردیم، با ناله و افغان‌ها شماره ۲ - تا ز خاک مقدمت کردیم روشن دیده را شماره ۳ - ندهد دست اگر دولت دیدار مرا شماره ۴ - جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را شماره ۵ - از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟ شماره ۶ - دو چشم مست تو، بی‌مِی، خراب‌تر ز من است شماره ۷ - آنکه چون آئینه نبود محو رخسار تو کیست؟ شماره ۸ - رخ تو، آینه دار جمال جانان است شماره ۹ - دیدم چو باغ دل را، بی عارضت صفا نیست شماره ۱۰ - مفتیان شهر را گر چشم ظاهر روشن است شماره ۱۱ - در آ، به بزم محبت که هر چه هست، اینجاست شماره ۱۲ - عاشقی کار طفل یکشبه نیست شماره ۱۳ - درد سر هجر از سر ما، کم شدنی نیست شماره ۱۴ - هر که آمد در جهان پست و رفت شماره ۱۵ - یار رقیب دیده، سزایش ندیدن است شماره ۱۶ - سرکشی چندان که از تقدیر کردن مشکل است شماره ۱۷ - هر کجا هست دل آزار، دل زاری هست شماره ۱۸ - چه شد که کشور ما وادی خموشان است؟ شماره ۱۹ - آن چشم مست را که دو صد چشم در پی است شماره ۲۰ - ز آن پیشتر، که چرخ گشاید کتاب صبح شماره ۲۱ - از بس که آفریده گلت را خدا ملیح شماره ۲۲ - در گلشنی که از گل رویت سخن رود شماره ۲۳ - به قصدم ز ابرو و مژگان بتی تیر و کمان دارد شماره ۲۴ - در جهان زاغ اگر دعوی شهباز کند شماره ۲۵ - شب باشک چشم من او را نگاه افتاده بود شماره ۲۶ - گر به دل آتش عشق تو شررها دارد شماره ۲۷ - چون همدم اغیار منافق نتوان بود شماره ۲۸ - به حکم آنکه نادان همسر دانا نخواهد شد شماره ۲۹ - گر دل آیینه رویت را مجسم می‌کند شماره ۳۰ - عاشق صادق ای جوان، بند هوس نمی‌شود شماره ۳۱ - ز خاک تا که گل و ضیمران برآمده‌اند شماره ۳۲ - ایدل ز قید هستی، آزاد بود باید شماره ۳۳ - هر چه می گردد سر زلف تو لرزان بیشتر شماره ۳۴ - دلا یکدم برآور ناله ای مانند چنگ آخر شماره ۳۵ - ای ساحت قدس همدان، ای چمن عشق شماره ۳۶ - بیا، که دیده گذارم تو را بجای قدم شماره ۳۷ - هر زمان یاد از شکنج زلف جانان می‌کنم شماره ۳۸ - ز دوری تو، ملالی که داشتم، دارم شماره ۳۹ - خرم آنروز، که بودیم من و او باهم شماره ۴۰ - تا شد سرم ز آتش سودا گرم شماره ۴۱ - تو را گر هست واجب بهر قتل من کمر بستن شماره ۴۲ - بی سبب نیست که تنگ است دل غافل من شماره ۴۳ - صلح در هر جا نهد پا، میرود جنگ از میان شماره ۴۴ - تو را گفتم که همچون جان شیرین، همدمم باشی شماره ۴۵ - در این زمانه نخواهم شد آشنای کسی شماره ۴۶ - دیشب، مه من! انجمن آرای که بودی؟ شماره ۴۷ - اگر فکر دل زاری نکردی شماره ۴۸ - تا ز نور معرفت در دل صفا را ننگری