هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت خودشناسی، نیکی در ظاهر و باطن، و رهایی از تعلقات دنیوی تأکید دارد. شاعر از عشق، آرزوهای بیثمر، و نیاز به چارهجویی در مشکلات سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۴ - جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
در ضمیر ما ببین روی نکوی خویش را ۱
ظاهر و باطن نکوئی را دریغ از ما مدار
گل دریغ از کس ندارد در نک و بوی خویش را ۲
عقده از زلف تو بگشود و بکار من ببست
تا بدست شانه دادی تار موی خویش را ۳
منکه دل بود از برایم چاره جو در هر غمی
گم براه عشق کردم چاره جوی خویش را ۴
آرزوی مهر، (صابر) از کسی در دل مدار
ورنه خواهی برد در گور آرزوی خویش را ۵
در ضمیر ما ببین روی نکوی خویش را ۱
ظاهر و باطن نکوئی را دریغ از ما مدار
گل دریغ از کس ندارد در نک و بوی خویش را ۲
عقده از زلف تو بگشود و بکار من ببست
تا بدست شانه دادی تار موی خویش را ۳
منکه دل بود از برایم چاره جو در هر غمی
گم براه عشق کردم چاره جوی خویش را ۴
آرزوی مهر، (صابر) از کسی در دل مدار
ورنه خواهی برد در گور آرزوی خویش را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - ندهد دست اگر دولت دیدار مرا
گوهر بعدی:شماره ۵ - از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
