شماره ۲۱ - از بس که آفریده گلت را خدا ملیح

از بس که آفریده گلت را خدا ملیح
پا تا به سر ملیحی و سر تا به پا ملیح ۱

چشم و لب و دهان و بناگوش و غبغبت
هر یک به شیوه‌ای خوش و هر یک به جا ملیح ۲

شرم و حیا، تو را به ملاحت فزوده است
خوش آنکه شد ز دولت شرم و حیا ملیح ۳

تا عندلیب نغمه سراید ز عشق گل
باشد بیاد روی تو، گفتار ما ملیح ۴

(صابر) چو غنچه شو متبسم، چو گل مخند
زیرا که نیست خندهٔ دندان‌نما ملیح ۵